Moto Trail

Συνδεθείτε, για να έχετε πρόσβαση σε όλες τις κατηγορίες, στις φωτογραφίες, και στα link όλων των δημόσιων συζητήσεων.

Επίσης, με την σύνδεση σας θα μπορείτε να δείτε το φόρουμ χωρίς τις ενοχλητικές διαφημίσεις σε κάθε σελίδα.

Login, to gain access in all forum categories, pictures, and links attached in forum discussions.
Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!556
  • Δημοσίευση νέας Θ.Ενότητας
  • Απάντηση στη Θ.Ενότητα

Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Share

XLGeorge
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 789
Ημερομηνία εγγραφής: 23/06/2011
Τόπος: Λονδινο, Αθηνα, Τρικαλα

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από XLGeorge στό Παρ Jun 24, 2011 10:34 am

Ειναι 8:30 το πρωι και τα χωραφια της πεδιαδας της Θηβας λαμπυριζουν κατω απο τον πρωινο ηλιο sunny Η μερα φαινεται οτι θα ειναι σχετικα ζεστή και απολαμβανω τις φρεσκες μυρωδιες του πρωινου και το δροσερο αερακι. Ολα φαινονται ειδυλιακά αλλά ακουω τον μικρο μονοκυλινδρο 250αρη κινητηρα να γυρναει στις 6800 στροφες με το ταχυμετρο στα 120χμω και αναρωτιεμαι αν η μακρινη ανβεντσουραδα που ξεκιναμε βγαινει σε δυο μερες με τοσο μικρο μηχανακι Rolling Eyes Στην ευθεια του Καστρου εχω ηδη βαρεθει και ο καλομαθημενος απο τα Transalp και VFR πισινος μου εχει αρχισει να ενοχλειται... Ανοιγω εν κινησει τα πισω μαρσπιε με τα ποδια, τα ακουμπαω πανω τους και σκυβοντας βαζω το κεφαλι πανω στα οργανα, κανοντας ενα ιδιοτυπο “ψαρακι”. Χωρις να ανοιξω αλλο το γκαζι, οι στροφες ανεβαινουν και η ταχυτητα φλερταρει τα 130χμω. Καποιες διαμηκεις ταλαντωσεις μου θυμιζουν οτι δεν ειμαστε τωρα για επικινδυνα παιχνιδια και σηκωνομαι αρον-αρον. Το χειροτερο ειναι οτι αρχιζουν σε λιγο οι παρατεταμενες ανηφορες πριν την Τραγάνα, θα κρατησει το μικρο110χμω ή θα πεσει στα 90-100? Question

Αυτα και αλλα υπαρξιακα ερωτηματα με βασανιζουν καθως σκεφτομαι οτι θα εδινα τα παντα για να ειμαι πανω στο VFR και να τελειωνω τα ασφαλτινα χιλιομετρα γρηγορα, ανετα και με παιγνιδι σε Υλικη και Τραγανα. Η σκεψη ερχεται αναποφευκτα καθως το προηγουμενο απογευμα εκανα την διαδρομη αναποδα πανω στο VFR, ερχομενος απο Βολο - ειχα φυγει ακριβως στις 6μμ και ειμουνα στο Νεο Ηρακλειο στις 8:30μμ, ατσαλακωτος και ξεκουραστος. Υπαρχει τελικα μηχανακι on-off που χρησιμοποιειται καθε μερα στην πολη, καταβροχθιζει εθνικες για πρωινο με μεγαλες ταχυτητες, σε εξιταρει στα στροφιλικια τυπου Μπραλου, ντρεσαρει τα επινεφριδια στα χωματα, περναει μονοπατια, δεν χρειαζεται δυο ατομα να το σηκωσουν οταν πεφτει και ειναι και σχετικα οικονομικο & αξιοπιστο? Πως ειπατε? Ζηταω πολλα? Νταξ’, νταξ’, θα ξαναρωτησω σε μερικα χρονια Smile

Ολα ξεκινησανε εχοντας περσι κανει τη Νιαλα διπλος, φορτωμενος, περνωντας ενα μεγαλο κομματι μεσα στη μαυρη νυχτα και πεφτοντας και σε γκρεμι απο αθλιες βαθιες λασποροδιες αργα το σουρουπο [You must be registered and logged in to see this link.] Ειχα ταξει να παρω τους “κουκους” μαζι και να τους δειξω και καποια αγρια χωματα στο καλοκαιρινο μου playground στην Ελατη Τρικαλων και αυτο το σ/κ ηρθε η ωρα. Τετοια μακρινη αντβεντσουραδα ηθελε λογικα το Transalpάκι αλλα ελα που το τελευταιο βρισκεται φετος στο Λονδινο, οποτε επιστρατευτηκε το επισης πολυαγαπημενο XLRάκι. Η σταση στα Καμμενα Βουρλα ητανε απαραιτητη για βενζινη, καθως Λαμια (210χμ) δεν βγαινει με τιποτα με 9αλιτρο ρεζεβουαρ και τετοιο σκισιμο. Και ειναι και το “τελετουργικο” του καφεδακίου στο Café Prova, μονο που φτασαμε πολυ πρωι και η γκαρσονα-μοντελο δεν ειχε πιασει ακομη βαρδια. Η βενζινου ομως στου Χατζητσοπανη στη Λαμια δεν πηγαινε πισω, απο κορμι τουλαχιστο και μας ανταμειψε αντιστοιχα.. Wink

Αφηνοντας τον αυτοκινητοδρομο και παιρνοντας το δρομο για Καρπενησι στην πανεμορφη κοιλαδα του Σπερχειου, ανεβαινει αμεσως η διαθεση. Εδω πια το XLRάκι ειναι στο στοιχειο του και φευγω μπροστα πηγαινοντας αερας. Το μικρουλι οδηγιεται με αισθηση ποδηλάτου και εχω ενα χαμογελο μεχρι τ’αυτια. Αντε, καιρος ητανε, να μην βαριουνται και οι αλλοι! Μεχρι να καταλαβω τι εγινε, εχω ηδη φρασει στον Αγιο Γεωργιο και περιμενω τους υπολοιπους, με τον Μανο να μου τη λεει οταν φτανουν γιατι “πηγαινα πολυ γρηγορα στη Μακρακωμη και εχει και καμερες”. Λοιπον, αν οι υπολογισμοι μου ειναι σωστοι, σε λιγο θα πιασουμε χωματα, θα ξαναπιασουμε ασφαλτο με ωραια στροφιλικια μεχρι την Αγια Τριαδα και μετα ΧΩΜΑΤΑ και ΝΙΑΛΑ! cheers

Το ανηφορικο ασφαλτινο στροφιλικι μεχρι την Μερκαδα γινεται με συνοπτικες διαδικασιες καθως ξεσαλωνουμε ολοι αλλα τωρα πρεπει να βρουμε την αρχη της χωματινης διαδρομης. Μετα απο μια συντομη κουβεντα με καποιους ντοπιους με πολυ γελιο (“δημοσιες σχεσεις κατα konkost”) η ακρη βρισκεται. Με το που ξεκιναμε τον πολυ ωραιο χωματοδρομο που ανεβαινει το Τυμφρηστο απο την βορειο-ανατολικη πλευρα, σταματαμε και κατεβαζουμε πιεσεις. Μια και εχουμε μονο το δικο μου πιεσομετρο μαζι, αναλαμβανω τη δουλεια για ολα τα μηχανακια. Με 22-25 ολοι ξαναξεκιναμε και καθως ειμαστε ξεκουραστοι (απο χωμα) απολαμβανουμε τη διαδρομη με ολων των ειδων τα κολπα. Αλλα μετα απο μερικα χιλιομετρα φτανουμε στην πανω ασφαλτο του Τυμφρηστου που κατεβαινει προς Αγια Τριαδα.

Τι αυτο ητανε?? Δεν πειραζει παιδια, ειναι και η ασφαλτος για παιγνιδι και βλεποντας τον konkost να ξεχυνεται μπροστα, δεν μπορω παρα να ακολουθησω στο ιδιο ρυθμο. Κατεβαινουμε ψιλο-ξυνοντας μεχρι που κουραζομαστε μετα απο καποια ωρα και κοβουμε ρυθμο. Που ειναι επιτελους αυτη η Αγια Τριαδα? Νατη, αλλα απο χωμα ..παπαλα Surprised Εξακολουθει ασφαλτος και εχω πια βραχυκυκλωσει, το καλοκαιρι του 2008 ειχα κανει τη διαδρομη αναποδα και ητανε σιγουρα χωμα, με φλαταδουρες και στροφες σαν αυτες που παμε συνηθωςμε τον konkost κατοσταρες, ετσι για να ανεβαινει το ενδιαφερον. Τελικα στους Δομιανους σταματαμε με τον Μανο και ρωταμε ενα ντοπιο “ποτε ασφαλτοστρωθηκε αυτος ο δρομος” “Εε, παιδιαμ, εχ’ κανα δυο χρονια” Θα ασφαλτοστρωσουνε ολη την ορεινη Ελλαδα τελικα, σε μερικα χρονια θα περναω Νιαλα με το VFR.. Mad

Το κατεβασμα στον Μεγδοβα εχει εδιαφερον καθως η λιγη ασφαλτος εναλασσεται με κομματια με κροκαλες. Το ποταμι μαγευτικο οπως παντα αλλα ο Κωστας και ο Μανος με χαλανε καθως δεν το περνανε για παιχνιδι παρ’οτι εχουνε αδιαβροχες μποτες. Τελικα την αραζουμε στην ερημη πλατεια της Δαφνης οπου περσι το καλοκαιρι ειχε μαζευτει ολο το χωριο και μου ελεγε πως να περασω τη Νιαλα, τρωμε τα σαντουιτς/φρουτα, ξεκουραζομαστε και φευγουμε κατα τις 2μμ για τη Νιαλα. Ειμαστε μιαμιση ωρα καθυστερημενοι αλλα ακομη μεσα στο προγραμμα για σημερα. Επιτελους, εφτασε η ωρα να πεταξουμε με το αεροπλανακι και φετος Cool

Συνεχιζεται...

konkost
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 2918
Ημερομηνία εγγραφής: 15/07/2010
Ηλικία: 48
Τόπος: Αθηνα

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από konkost στό Παρ Jun 24, 2011 6:33 pm

Οριστε ρε ρεμαλια σας τον εφερα τον εναν πουρο! hehehe

Billanti
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 4133
Ημερομηνία εγγραφής: 14/07/2010
Ηλικία: 46
Τόπος: Γαλάτσι

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από Billanti στό Παρ Jun 24, 2011 7:46 pm

Γιώργο άσε με να μαντέψω.
Το αυτοκίνητο σου είναι Honda Civic!!!!!!!!!!!! hehehe
Μα τι πάθατε όλοι ρε με τα συνεχίζεται; drinkingcheers

konkost
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 2918
Ημερομηνία εγγραφής: 15/07/2010
Ηλικία: 48
Τόπος: Αθηνα

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από konkost στό Παρ Jun 24, 2011 7:49 pm

Σιγα ρε φιλαρακι να μην βαραμε για παρτη σου ολημερης τα πληκτρα! Εχουμε και αρθριτικα..

Μεραααα...!

Billanti
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 4133
Ημερομηνία εγγραφής: 14/07/2010
Ηλικία: 46
Τόπος: Γαλάτσι

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από Billanti στό Παρ Jun 24, 2011 7:52 pm

Στο βουνό περνάνε όλα όμως.Ε, Κωστή; tongue

konkost
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 2918
Ημερομηνία εγγραφής: 15/07/2010
Ηλικία: 48
Τόπος: Αθηνα

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από konkost στό Παρ Jun 24, 2011 9:54 pm

Billanti έγραψε:Στο βουνό περνάνε όλα όμως.Ε, Κωστή; tongue
...Φταιει ο καθαρος αερας

XLGeorge
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 789
Ημερομηνία εγγραφής: 23/06/2011
Τόπος: Λονδινο, Αθηνα, Τρικαλα

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από XLGeorge στό Παρ Jun 24, 2011 11:18 pm

Billanti έγραψε:Γιώργο άσε με να μαντέψω.
Το αυτοκίνητο σου είναι Honda Civic!!!!!!!!!!!! hehehe

Laughing Οχι ακριβως, στο αυτοκινητο παιζω Ευρωπη, αλλα και κει οταν μου αρεσει κατι κολαω: ειχα Golf GTI Mk2 1.8 8v 1990-97 (115Bhp, θεϊκο στην εποχη του, εστριβε σαν καρτ), GTI MvIV 1.8T 1998-2006 (150Bhp -> 187Bhp με τσιπακι Wink σουπα απο αναρτησεις αλλα εφτιαξε σχετικα με αφτερμαρκετ), GTI MkV 2.0T Edition 30 2007-τωρα (250Bhp, θεϊκο και ..refined) thumpsup2

Απο μηχανες, ειχα καποτε ενα Kawa KMX200 (φανταστικο) αλλα ολα τα υπολοιπα Honda, και το κολλημα αρχισε με το πρωτο XR200 με τα δυο αμορτισερ (αγοραστηκε το '79) και συνεχιστηκε με το πρωτο XR250 με pro-link (αγοραστηκε το '81 και αλλαχτηκε με το XLR250 που εχω ακομη στο τελος του '82 - για να μπορω να παω και κανενα ταξιδακι). Βεβαια καθως η Honda κοιμαται υπνο βαθυ απο το 2002 και μετα (το VFR VTEC που εχω ειναι το τελευταιο κορυφαιο μηχανακι που εβγαλε εξω απο RR κλπ) κοιταω κατα BMW και Τriumph μερια γι'αυτα που θελω, αλλα οπως εχω μαθει με τα Honda, κομματακι δυσκολο... Rolling Eyes

drinkingcheers

Νικόλας
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 6764
Ημερομηνία εγγραφής: 21/07/2010
Ηλικία: 54
Τόπος: Eλευσίνα

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από Νικόλας στό Σαβ Jun 25, 2011 10:03 pm

<< ....καθως η λιγη ασφαλτος εναλασσεται με κομματια με κροκαλες...>>
Ασχετο αλλά ... τι είναι οι κροκάλες? hmmmmmmmmmm Σιγουρα δεν είναι ασφαλτος ... hehehe

Γιώργο καλώς ηρθες στο στέκι μας. Από οτι εχω καταλάβει το χώμα πρέπει να είναι κάτι σαν ... ίωση , κολάει με την παρέα hehehe . Την κούκλα μου δεν τη βάζω σε χώμα με τπτ! Αλλά και κάτι πιό μικρό να είχα για αυτό το σκοπό, πολύ φοβάμαι οτι τελικά θα το εφτιαχνα και πάλι για σαλόνι θα ηταν... Ασε που ο γέρος η απο κλ@σιμ@ η απο πέσιμο θα πάει. hehehe Δεν πειράζει το ζώ μέσα απο τις δικές σας εμπειρίες.

Drake Ramore
Administrator
Administrator

Αριθμός μηνυμάτων: 11394
Ημερομηνία εγγραφής: 08/07/2010
Ηλικία: 35

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από Drake Ramore στό Σαβ Jun 25, 2011 11:12 pm

Ρε βάλτε χώμα τα ον οφ σας!
Αν τα πηγαίνετε μονο άσφαλτο βγάζουν ψυχολογικά προβλήματα και χαλάνε!hehehe

Νικόλα, εδω διαβασε τι είναι οι κροκάλες:
Κροκαλοπαγές πέτρωμα

Νικόλας
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 6764
Ημερομηνία εγγραφής: 21/07/2010
Ηλικία: 54
Τόπος: Eλευσίνα

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από Νικόλας στό Σαβ Jun 25, 2011 11:27 pm

Drake Ramore έγραψε:Ρε βάλτε χώμα τα ον οφ σας!
Αν τα πηγαίνετε μονο άσφαλτο βγάζουν ψυχολογικά προβλήματα και χαλάνε!hehehe

Ναι βγάζουν μπλέ και κοκκινους κόκκους hehehe


Drake Ramore έγραψε:Νικόλα, εδω διαβασε τι είναι οι κροκάλες:
Κροκαλοπαγές πέτρωμα

Στα Ελληνικά παρακαλώ ....

Drake Ramore
Administrator
Administrator

Αριθμός μηνυμάτων: 11394
Ημερομηνία εγγραφής: 08/07/2010
Ηλικία: 35

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από Drake Ramore στό Σαβ Jun 25, 2011 11:32 pm

Νικόλας έγραψε:

Στα Ελληνικά παρακαλώ ....

Πέτρες. hehehe

XLGeorge
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 789
Ημερομηνία εγγραφής: 23/06/2011
Τόπος: Λονδινο, Αθηνα, Τρικαλα

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από XLGeorge στό Κυρ Jun 26, 2011 11:25 am

Λιγο μετα τις δυο η πραγματικη αντβεντσουραδα αρχιζει. Ο χωματοδρομος που ξεκιναει αριστερα κανενα χιλιομετρο μετα το χωριο γινεται αμεσως πολυ απαιτητικος. Σχετικα μεγαλη ανηφορικη κλιση, πετρες, νεροφαγωματα και πολυ αποτομες ανηφορικες στροφες 180 μοιρων που θελουν γνωση και προσοχη. Μπαινω μπροστα με διαθεση να ξεσαλωσω αλλα δυο-τρεις προειδοποιησεις απο το XLακι με συνεφερνουν για λιγο. Παρ’ολα αυτα εγω επιμενω και σε μια ανηφορικη δεξια με κοτρωνια αναγκαζομαι να βγω “χαρωπα και χοροπηδηχτα” στα κοτρωνια What a Face καθως παω με πολλα και φοβαμαι να το στριψω με το γκαζι. Ο konkost προσπερναει και κοβω ρυθμο, ειμαστε εξ’αλλου ακομη στην αρχη της διαδρομης.

Βλεπω λιγο παραπανω τον Κωστα να κατεβαινει γρηγορα και να στηνεται για να φωτογραφησει τους επομενους, κατι που συνηθιζει, και ανεβαζω ρυθμο να περασω κοιτωντας τον χαμογελαστα μεσα απ’το κρανος. Ντανγκ! What a Face Αυτο ακουσα οταν το μπροστινο επεσα σε μια λακουβα μεγεθους κρατηρα μπροστα στον Κωστα, και η φωτογραφια δεν βγηκε ποτε. Συνεχιζω σβελτα αλλα κοβω λιγο πιο πανω να περιμενω τους αλλους. Και περιμενω, περιμενω, οποτε μετα απο πεντε λεπτα αναστροφη. Ο Κωστας στη θεση του, ετοιμος για φωτογραφηση, μου λεει οτι ο Μανος δεν περασε ποτε. Κουτρουβαλαω την κατηφορα περιμενοντας να τον δω πλακωμενο απο το βαριδι το Transalp να “πινει βενζινη”. Τον βρισκω τελικα ορθιο, σκονισμενο και ταραγμενο. “Επεσες?” “Ε δεν βλεπεις” και μου δειχνει το σκισμενο εντουροπαντελονι. “Ελα, τιποτα δεν ειναι, παμε”. “Αμ δε, το πισω φρενο εχει μ@μηθει” No

Λιγο πιο πανω βρισκουμε ενα επιπεδο κομματακι με γρασιδι και δοκιμαζουμε να ρεγουλαρουμε το φρενο ωστε παρα το στραβωμα του λεβιε να ειναι χρησιμοποιησιμο. Και αρωσταινουμε για καμμια ωρα, προσπαθωντας εναλαξ με τον konkost γιατι δεν εχουμε 24αρι καρυδακι για τη βιδα του αξονα που πρεπει να λυθει για να γινει χωρος. Και προσπαθουμε και ματαπροσπαθουμε με δακτυλουργικα κολπα και μ@μοσταβριδια για ηθικη ανυψωση. Οταν νομιζουμε οτι το εχουμε φτιαξει, η βιδα του καρε δεν εχει σφιχτει αρκετα και στο πρωτο πατημα ...παπαλα, φτου κι’απ’ την αρχη Mad Προτεινω να κατεβουμε στη Δαφνη να βρουμε εργαλεια, αλλα το προβλημα ειναι πως θα κατεβασουμε το Transalp του Μανου χωρις πισω φρενο. Αποφασιζω να κανω τον κασκαντερ και τα βλεπω ολα στην καθοδο, με την μακρια πρωτη να μην αρκει στις αποτομες κατηφορικες φουρκετες των 180 μοιρων και τον κρυο ιδρωτα να με λουζει. Και για κερασακι, οι αναρτησεις ειναι well passed their best και το αποτομο πηρουνι ολο κανει να διωξει στις πετρες... Shocked

Στη Δαφνη ρωτωντας μια ηλικιωμενη κυρια μαθαινουμε ποιος εχει εργαλεια και βρισκουμε τον ανθρωπο σε ενα καφενειο, ο οποιος προθυμοποιειται να παει με το φορτηγακι του σπιτι να φερει 24αρι καρυδακι. Ο Κωστας πινει καφε και τσιπουρο σε καποιον που επιασε κουβεντα, οποτε αποφασιζουμε με τον Μανο να παμε σπιτι του ανθρωπου να κανουμε εκει τη δουλεια. Το βρισκουμε ευκολα ψαχνοντας το φορτηγακι και ο ανθρωπος πιανεται να βαλει τον λεβιε στη θεση του χωρις να δεχεται καν να μας αφησει να βαλουμε χερι clapping Νασου σε λιγο και ο Κωστας για τις απαραιτητες φωτογραφιες και το μηχανακι ειναι σε λιγο ετοιμο. Ουτε καν προλαβαινουμε να ευχαριστησουμε τον ανθρωπο που φευγει με το φορτηγακι για καποιες αγροτικες δουλειες. Αλλα παμε στο σπιτι του αλλου τυπου για καφε και τσιπουρο (αμ τι, μονον ο Κωστας) και βγαινει και ζυμωτο ψωμι με ντοματα για μεζε. Και γινεται καπακι και κουβεντα να κανουμε γαμπρο στο χωριο τον Μανο, αλλα η προξενητρα δεν ξερει οτι ειναι να ενταχτει στο PouroDuro club..

Ο Μανος που του ποναει το ποδι εχει φυγει να βγει Καρδιτσα απο Φουρνα και θα μας βρει στην Ελατη. Ξαναξεκιναμε με τον Κωστα τον ιδιο υπουλο ανηφορικο χωματοδρομο πηγαινοντας σβελτα και μετα το δασος ψηλα το τοπιο ειναι ολα τα λεφτα. Κατεβαινοντας ενα πολυ δυσκολο πετροκομματι λιγο αργοτερα απαιτει γνωση και τεχνικη οδηγηση καθως διπλα το απυθμενο γκρεμι χασκει. Ακομη πιο ψηλα σε λιγο και πλησιαζουμε την τριδιασταυρωση για Αφραφα-Νιαλα-Καμαρια με τον Κωστα να ειναι εκστασιασμενος απο το τοπιο. Εγω απλα σκεφτομαι που πηγαινα περσι δικαβαλος, φορτωμενος, αργα το σουρουπο και με ντεμι λαστιχα και μου σηκωνεται η τριχα βλεποντας την κατασταση του δρομου. Ο Κωστας κατεβαινει προς τα Καμαρια για να βγαλει την ιδια φωτογραφια που εβγαλε το XT του πριν 15 περιπου χρονια και εγω ανεβαινω αργα για να θαυμασω το τοπιο. Σταματαω ψηλα να τον περιμενω και οταν ερχεται και ξαναξεκιναμε βλεπουμε τρια αγρια αλογα στο αλπικο λειβαδι και παμε κοντα τους με τα μηχανακια με ανταμοιβη ενα πρωτογνωρο συναισθημα

Αφου περναμε καποια πραγματικα κακοτραχαλα κομματια με κοτρωνια, λασποροδιες (βλεπω και το σημειο που επεσα περσι) και κατολισθησεις, φτανουμε στη “μαγικη στροφη” και κανουμε μια παρακαμψη για να παμε στο σημειο με την απιστευτη θεα που ανακαλυψα περσι. Η θεα ειναι απλα μαγικη καθως ο ηλιος δυει και φαινεται το μεγαλυτερο μερος της λιμνης με τα χωρια γυρω γυρω. Στεκουμε αμιλητοι για λιγο και καθως η θερμοκρασια εχει αρχισει να πεφτει, ενιχσυουμε την ενδυση μας για τη συνεχεια. Στη στανη λιγο παρακατω εμφανιζεται πρωτα το ευγενικο ασπρο σκυλι που ειχαμε δει και περσι αλλα καθως ο βοσκος δεν φαινεται πουθενα και το κοπαδι ειναι διπλα στο δρομο, μετα πο λιγο ερχονται ενισχυσεις: ακομη δυο οχι-και-τοσο-ευγενικα σκυλια τα οποια πλησιαζουν επικινδυνα, γρυλιζοντας αγρια και γαυγιζοντας. Αναγκαστικα σταματαω να τα καλοπιασω, με τον Κωστα οπου φυγει φυγει καθως βρηκε την ευκαιρια. Μετα απο αρκετη “κουβεντα” μαζι τους, κατηφοριζω σιγα σιγα με σβηστο μοτερ για να βαλω μπροστα μονο οταν εχω πια απομακρυνθει. Βρισκω τον Κωστα πιο κατω στη διασταυρωση για Βραγγιανα και πλακωνομαστε για αρκετα χιλιομετα σε μια απολαυστικη καθοδο στη φλαταδουρα με το γαρμπιλι μεχρι την ασφαλτο κοντα στη λιμνη. Συμφωνα με τον χιλιομετρητη του XLR, που ειναι πολυ ακριβης, εχουμε κανει 67 χιλιομετρα απαιτητικου χωματος με φαντασμαγορικη θεα απο τη Δαφνη μεχρι εδω. Νιαλα rulezz, simple as that thumpsup2

Λιγο αργοτερα τρωμε παγωτακι και πινουμε αναψυκτικα στο Νεοχωρι πανω στη λιμνη αλλα ο Μανος πουθενα, δεν απανταει σε καμία κληση. Με καποια ανησυχια κατεβαινουμε απο Κερασια προς Μουζακι, οπου μας περιλουζει η βραδυνη ζεστη της πεδιαδας της Θεσσαλιας (και ας ειμαστε διπλα στα βουνα). Βαζοντας βενζινη τον ξανακαλουμε αλλα παλι τιποτα. Με μεγαλη πια ανησυχια κανουμε τα τελευταια 25 χμ προς Ελατη μεσω Πυλης και φτανουμε στο σπιτι κατα τις 10:30μμ. Αμεσως αφου “αφοπλιζομαστε” τηλεφωνουμε στο Μανο αλλα και παλι τιποτα. Τωρα τα εχουμε χρειαστει, δεν ξερουμε τι να κανουμε Shocked αλλα τελικα το κινητο μου χτυπαει και ειναι ο Μανος, yessss!!! Ειχε χαθει λεει, ειχε μεινει απο βενζινη αλλα βρηκε και ερχεται πια να μας βρει Κανονιζω λοιπον με την ταβερνα της Ρουλας στο Κοτρωνι να μας περιμενει μεχρι τις 12:30 και παμε μια βολτα με τον Κωστα στην Ελατη. Κατεβαιντας μετα τα μεσανυχτα προς Κοτρωνι, καθως μας ειχε πια κοψει αγρια πεινα, πετυχαινουμε τον Μανο που ανεβαινε. Το φαγητο ειχε ποιοτητα και ποσοτητα, τα δε μηλα με το γλυκο κερασι-φραουλα στο τελος ητανε το κυριολεκτικο κερασακι σε μια πολυ γεματη μερα cheers Κατα τις αργαμιση (=δυομιση) που λει κι’ο Κωστας παραδοθηκαμε σχεδον στιγμιαια στις αγκαλες του Μορφεα.

Συνεχιζεται...

XLGeorge
MotoTrailer
MotoTrailer

Αριθμός μηνυμάτων: 789
Ημερομηνία εγγραφής: 23/06/2011
Τόπος: Λονδινο, Αθηνα, Τρικαλα

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από XLGeorge στό Τρι Jul 05, 2011 1:55 am

Το επομενο πρωι ξυπναμε κατα τις 7:30 (παλι καλα που δεν μας ξυπνησε ο Κωστας νωριτερα, αλλα οπως ηδη ειπε το πνευμα του ητανε προθυμο αλλα η σαρξ του απροθυμη). Μετα απο το πρωινο στην βεραντα με τη φοβερη θεα ειμαστε πια ετοιμοι για νεες εντουροπεριπετειες. Εχω στο μυαλο μου να κανουμε πρωτα τον αρκετα απαιτητικο δρομο Βροντερο-Πετροχωρι, μετα να ανεβουμε το καταφυγιο/πυροφυλακιο διπλα στην κορυφη Λουπατα (2066μ) απο τον υπερ-απαιτητικο βραχοδρομο (βραχο βραχο τον καημο μου...) και τελικα να κατεβουμε Νεραϊδοχωρι απο τον ευκολο αλλα πανεμορφο χωματοδρομο που παει συνεχως διπλα στο ποταμι. Αυτες ειναι καποιες απο τις αγαπημενες διαδρομες που κανω καθε καλοκαιρι και εχω σκοπο να τις δειξω στα παιδια καθως συνδυαζουν απαραμιλλη ομορφια και εντουροπεριπετεια – και ειναι καιρος ειναι να κανουμε και καμμια δυσκολη διαδρομη.

Το κακο ειναι οτι ο δρομος ειναι χειροτερος απ’οτι τον θυμομουνα λογω των συνεχων βροχοπτωσεων και της σπανιας χρησης και τα χαωδη νεροφαγωματα, πετρες, πεσμενα κλαδια και αλλα εμποδια δινουν και παιρνουν. Ο Μανος αποφασιζει να εγκαταλειψει καθως τον ποναει το ποδι απο την προηγουμενη μερα και δεν μπορει να οδηγει συνεχως ορθιος, κατι που ειναι απολυτα απαραιτητο. Τωρα χωρις τον “τραυματια” Μανο μπορουμε να παμε και πιο γρηγορα και αυτο κανουμε. Οδηγικη πανδαισια σε σχετικα δυσκολο τεραιν με φανταστικα τοπια μας φτιαχνουν πολυ. Η δε θεση “Λειβαδια” που βλεπαμε το πρωι απο τη βεραντα του σπιτιου απεναντι και χαμηλα ειναι ολα τα λεφτα και ο Κωστας εκστασιαζεται και παλι.

Φευγοντας ανεβαζω ρυθμο ετσι για να το ευχαριστηθουμε ακομη πιο πολυ. Περναμε απο κανα δυο δυσκολα σημεια και παμε πια με ανεβασμενο ρυθμο. Οταν βλεπω πιο κατω τη φουλ λασπη σε ολο το μηκος του δρομου ουτε καν σκεφτομαι να κοψω και να περασω με προσοχη. Μαλιστα αφου το XLRακι εχει ηδη λασπωθει ασχημα, διαλεγω το βαθυτερο σημειο και ανοιγω το γκαζι ετσι για να το γιορτασω. Νιωθω να χανω το μπροστινο και παρα το οτι βαζω ποδι κατω δεν μπορω να το κρατησω και ξαπλωνομαι στη λασπη απο τα δεξια με το μηχανακι απο πανω μου. Το δε κακο ειναι οτι πεφτοντας αφηνω το δεξι χερι απο το τιμονι και το τελευταιο μου το χτυπαει ασχημα και νιωθω να εχει εξαρθρωθει ο αντιχειρας. Νιωθω φοβερο πονο στο χερι και δεν κανω καν προσπαθεια να απεγκλωβιστω/σηκωθω, μαλιστα για μια στιγμη ο οριζοντας μαυριζει απο τον πονο και νιωθω κρυο ιδρωτα να με λουζει No

Νασου λοιπον και ο Κωστας μετα απο λιγο, σηκωνει το XLR και μετα σηκωνει κει μενα τραβωντας με απο το αριστερο χερι καθως δεν μπορω καν να χρησιμοποιησω το δεξι (thanks Κωστα!) Δεν του λεω οτι το χερι μπορει να ειναι και πολυ ασχημα για να μην τον τρομαξω και μολις σηκωνομαι τραβαω σιγα-σιγα να βγαλω το δεξι εντουρογαντι. Οπως λοιπον το βγαζω αισθανομαι ενα “κλακ” και ο αντιχειρας μπαινει στη θεση του!! Surprised Ποναω ακομη πολυ και το χερι εχει αρχισει σχεδον αμεσως να πριζεται αλλα παιρνω κουραγιο και νοιωθω οτι μπορω να οδηγησω το μηχανακι, χρησιμοποιωντας ελαχιστα εως καθολου τον αντιχειρα. Βαζω μπροστα με καποια προσπαθεια και ξεκινω σιγα σιγα με τον Κωστα να ακολουθει, συνεχιζοντας τη διαδρομη καθως ειναι πιο κοντα να κατεβουμε απο τον Αγιο Προκοπιο. Αλλα μετα απο λιγο υπαρχει πεσμενο δεντρο και αναγκαζομαστε να κανουμε αναστροφη pale

Αυτο σημαινει οτι πρεπει να περασουμε κανα δυο δυσκολα σημεια, το κομματι με τη λασπη που επεσα και το στενο κομματι με τις πολυ βαθιες ροδιες. Παρα το πονεμενο χερι που χρησιμοποιω ελαχιστα, ισα για να ανοιγω το γκαζι λιγο με τα δαχτυλα, καταφερνω να τα περασω και δεν χρειαζεται να δωσω το μηχανακι στον Κωστα. Εχοντας αρχιζει να κατεβαινω την κατηφορα σιγα-σιγα με τα δοντια σφιγμενα, και τα συνεχη βαθια νεροφαγωματα και οι πετρες τρανταζουν το χερι που ποναει φοβερα, ακουω τον Κωστα να κορναρει παρατεταμενα καθως εχει κολλησει στις ροδιες. Αμαν, πως να γυρισω τωρα, και το κυριοτερο, πως να τον βοηθησω ετσι που ειμαι κυριολεκτικα κουλος. Γυρναω το μηχανακι και εχοντας ανεβει λιγο βλεπω τον Κωστα ναρχεται καθως καταφερε να το ξεκολλησει μονος του. Ο δυσκολος αυτος δρομος μου φαινεται ατελειωτος καθως το χερι ποναει πολυ και σε μεγαλα κομματια χρησιμοποιω μονο το αριστερο χερι και φρεναρω μονο με το πισω φρενο. Και οπως κοντευουμε στο τελος του δρομου και σκεφτομαστε πως θα βρουμε τον Μανο, τον ακουμε να μας φωναζει καπου μεσα απο το δασος καθως εχει ακουσει τα μηχανακια μας. Φτανοντας στην ασφαλτο περιμενουμε λιγο και νασου κι’ο Μανος. Τελεια! Very Happy

Επομενος στοχος το Καφε Αρκουδα στην Ελατη καθως χρειαζομαστε ολοι ενα δευτερο καφε μετα απο ολα αυτα. Ο φιλος και ιδιοκτητης μας φαρνει και παγακια σε σακκουλα να βαλουμε πανω στο χερι να μην πρηστει μετα απο συμβουλη του Μανου και πινουμε τα καφεδακια μας με συνοδεια καλης ροκ μουσικης, οπως παντα αλλωστε “στην αρκουδα”. Με το που περναει η ωρα αισθανομαι το χερι μου καλυτερα και καθως νοιωθω τυψεις που η μερα φαινεται να τελειωνει νωρις μετα το ηλιθιο πέσιμό μου, σκεφτομαι να κανουμε τη διαδρομη διπλα στο ποταμι προς το Νεραϊδοχωρι. Την πιανουμε περνωντας απο τη Βλαχα και κατοπιν το Κορπο και παροτι ευκολη απολαμβανουμε τα υπεροχα τοπια. Το δε γαρμπιλι και οι κροκαλες επιτρεπουν και λιγο παιξιμο με το γκαζι – για τους αλλους φυσικα και οχι για μενα. Επιστρεφουμε απο ασφαλτο απο την υπεροχη κοιλαδα του Περτουλιου με τα τοπια να μας αποζημιωνουν ακομη μια φορα clapping

Ειναι ηδη τρεις παρα οταν γυρναμε στο σπιτι και τα παιδια πανε να φανε κατι στην ταβερνα της Ρουλας στο Κοτρωνι πριν φυγουνε για Αθηνα καθως θελουνε να ειναι πισω πριν τις 8. Εγω μενω στο σπιτι καθως εχω δουλειες: πλενω λοιπον το XLRακι και χρειαζομαι την αρωγη ξυλου για να ξεκολησω τις πολλες λασπες. Αμεσως μετα του αλλαζω και λαδακια καθως ειναι η ωρα του. Τα παιδια γυρνανε και τους αποχαιραιταω καθως I want to take it easy και δεν θελω να τους καθυστερησω στη διαδρομη. Μετα απο ενα ακομη καφεδακι, συμαζευω/κλεινω το σπιτι και παιρνω σιγα-σιγα το δρομο της επιστροφης. Παω με 100χμω απολαμβανοντας τα απογευματινα τοπια, σταματαω στα Καμμενα Βουρλα για ενα γαλακτομπουρεκο στο Φλοισβο που αντικαθιστα το χαμενο γευμα και φτανω στο σπιτι στην Αθηνα γυρω στις 9:30 μετα απο ενα υπεροχο χαλαρο ταξιδι.

Τελικα το εντουρο-διημερο δεν ητανε οπως το ειχα(με) προγραμματισει, αλλα πιο ειναι αλλωστε. Τα διαφορα απροβλεπτα ειναι αυτα που το κανανε/κανουν συναρπαστικο και ας χασαμε καποιες προγραμματισμενες αναβασεις. Περασαμε φανταστικα, αντε και στο επομενο και καποιες επιπλεον φωτογραφιες οταν βρεθει καιρος

Drake Ramore
Administrator
Administrator

Αριθμός μηνυμάτων: 11394
Ημερομηνία εγγραφής: 08/07/2010
Ηλικία: 35

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από Drake Ramore στό Τρι Jul 05, 2011 9:45 pm

clapping clapping clapping clapping clapping
Πολύ καλή η αφήγηση! Μπράβο ρε παιδιά, πάντα τέτοια!

Υ.Γ Τελικά ποια είναι η καλύτερη μηχανη για τέτοιου είδους εκδρομές;

γκ
Εξερευνητής
Εξερευνητής

Αριθμός μηνυμάτων: 139
Ημερομηνία εγγραφής: 06/09/2010
Ηλικία: 59
Τόπος: Χίος

Απ: Ενα με απ' ολα! Οχι γυρο με πιτα Αλλά Σαββατοκυριακο!

Δημοσίευση από γκ στό Τρι Jul 05, 2011 9:57 pm

Drake Ramore έγραψε:

Υ.Γ Τελικά ποια είναι η καλύτερη μηχανη για τέτοιου είδους εκδρομές;

Πω πω προβοκάτσια! affraid affraid affraid
  • Δημοσίευση νέας Θ.Ενότητας
  • Απάντηση στη Θ.Ενότητα

Η ώρα είναι Τρι Oct 21, 2014 12:55 am